Wybór odpowiedniej wełny mineralnej powinien być świadomy i dostosowany do specyfiki przegrody, jaką chcemy ocieplić. Kluczowe parametry – takie jak rodzaj (szklana czy skalna), grubość, gęstość, odporność mechaniczna i współczynnik lambda – mają ogromny wpływ nie tylko na komfort cieplny, ale też na trwałość i bezpieczeństwo całej konstrukcji. 

Szklana czy skalna? Kluczowy wybór na starcie

Pierwszym i najważniejszym krokiem przy wyborze wełny mineralnej jest decyzja między wełną szklaną a wełną skalną. Oba materiały pełnią tę samą funkcję – izolują termicznie i akustycznie – ale różnią się składem, właściwościami mechanicznymi i typowymi zastosowaniami. Wełna mineralna musi zaś być dopasowana do warunków, w których ma spełniać swoje funkcje izolacyjne.

• Wełna szklana produkowana jest z piasku kwarcowego oraz stłuczki szklanej. Jest lekka, elastyczna i sprężysta, dzięki czemu łatwo dopasowuje się do nierównych powierzchni oraz szczelin. Idealnie nadaje się do izolowania przestrzeni trudnodostępnych – takich jak poddasza czy ściany działowe – gdzie liczy się łatwość montażu i dobre właściwości dźwiękochłonne.
• Wełna skalna natomiast powstaje z bazaltu, gabro, dolomitu lub wapieni. To materiał o wyższej gęstości, sztywniejszy, odporny na wysoką temperaturę (nawet do 1000°C) i uszkodzenia mechaniczne. Sprawdza się znakomicie w izolacji fasad, dachów płaskich, stropów czy podłóg, gdzie istotna jest trwałość, odporność na obciążenia i stabilność wymiarowa.

Grubość – jaką warstwę izolacji wybrać?

Dobór grubości wełny mineralnej zależy głównie od przegrody, którą chcemy zaizolować, oraz wymagań związanych z ochroną cieplną budynku. W przypadku poddaszy zalecana grubość to minimum 25–30 cm. Wełna jest często stosowana w dwóch warstwach (np. 15 cm + 10 cm) dla uzyskania lepszej szczelności termicznej. Dla ścian zewnętrznych rekomendowana grubość to 15–20 cm, natomiast przy podłogach na gruncie czy stropach może wystarczyć warstwa 10–15 cm, w zależności od typu zastosowanego materiału i jego parametrów technicznych.

Gęstość – klucz do izolacyjności akustycznej i mechanicznej

Gęstość wełny mineralnej, wyrażana w kg/m³, ma ogromny wpływ na właściwości izolacyjne materiału – zarówno termiczne, jak i akustyczne oraz mechaniczne. Wyroby o wyższej gęstości są bardziej odporne na uszkodzenia i lepiej tłumią dźwięki. Wełna skalna może osiągać gęstość nawet powyżej 150 kg/m³, co czyni ją idealnym materiałem tam, gdzie występują duże naciski i siły mechaniczne.

Z kolei wełna szklana, o niższej gęstości (np. 10–50 kg/m³), świetnie sprawdza się jako wypełnienie lekkich konstrukcji (ściany działowe, sufity), ale nie nadaje się do miejsc, gdzie występują silne obciążenia.

Odporność na ściskanie i rozciąganie – kiedy to ma znaczenie?

W przypadku wielu konstrukcji – zwłaszcza dachów płaskich oraz fasad wentylowanych – niezwykle ważna jest odporność materiału na ściskanie (CS) i rozciąganie (TR). Parametry te określają, jak bardzo wełna zachowa swoje właściwości mimo nacisku lub działania sił poziomych (np. wiatru).

Wełna skalna wykazuje bardzo dobrą odporność mechaniczną – nie ugina się pod ciężarem i nie odkształca, dlatego wykorzystywana jest jako warstwa nośna w izolacji termicznej dachów czy ścian zewnętrznych. Wełna szklana, choć bardziej elastyczna, w tych zastosowaniach nie sprawdzi się równie dobrze – może ulec trwałym odkształceniom.

Współczynnik lambda – im niższy, tym lepiej

Współczynnik przewodzenia ciepła – oznaczany symbolem λ (lambda) – to jeden z najważniejszych parametrów wełny mineralnej. Informuje, ile ciepła przepływa przez materiał – im niższa wartość, tym lepsze właściwości izolacyjne. Wełna szklana osiąga bardzo dobre wartości lambda – nawet 0,032–0,035 W/m·K, co czyni ją znakomitym izolatorem cieplnym. Wełna skalna ma zazwyczaj nieco wyższą wartość (ok. 0,036–0,041 W/m·K), ale rekompensuje to wytrzymałością i odpornością ogniową. Przy wyborze warto zwrócić uwagę na klasę deklarowaną przez producenta – zazwyczaj im wyższa gęstość, tym wyższa lambda.